ISLANDIA

Miejsca spotkań- Reykjavík i Kópavogur

MITYNGI ISLANDIA NA SPISIE AA.ORG.PL

Miting Online w Poniedziałki

Wtorki

  • Grupa "Odrodzenie"
  • Kópavogsbraut 17 w Białym Domku
  • Kópavogsbraut 17 w Białym Domku
    Sala E
  • O godzinie 19:00

Środy

  • Grupa "Odrodzenie"
  • Tjarnargata 20 /każda środa w Gula Húsið (zółty domek)/ w sali B
  • O godzinie 19:30

Środy Miting Dla Kobiet

  • Grupa "Azyl"
  • Kópavogsbraut 17
    Biały Domek Sala F
  • O godzinie 18:00

Piątki

  • Grupa "Przekaż Dalej"
  • Ingólfsstræti 12 101 Reykjavík
  • o Godzinie 19:00
  • pierwszy miting miesiąca jest otwarty
  • Grupa "Odrodzenie"
  • Kópavogsbraut 17 w Białym Domku Sala E
  • o Godzinie 19:00
  • Miting otwarty

Spotkania w Selfossie

Poniedziałki

  • Grupa "Krokus"
  • Hrísholt 8 Selfoss
  • o godzinie 19:00

Czwartki

  • Grupa "Krokus"
  • Hrísholt 8 Selfoss
  • o godzinie 19:00

Soboty

  • Grupa "Krokus"
  • Hrísholt 8 Selfoss
  • o godzinie 19:00

Spotkania w Akureyri

Wtorki

  • Grupa "Pierwszy Krok"
  • Strandgata 21 Akureyri
  • o godzinie 19:00

Soboty

  • Grupa "Zorza"
  • Strandgata 21 Akureyri
  • o godzinie 18:00

Spotkania w Keflaviku

Niedziele

  • Grupa "Nadzieja"
  • Keflavík Klappastigur 7, sala nr.B Czerwony domek
  • o godzinie 16:30

Spotkania w Akranes

Poniedziałki

  • Grupa "Pogoda Ducha"
  • Þjóðbraut 13
  • o godzinie 19:00

Masz problem z alkoholem?

AA-Anonimowi Alkoholicy

  • Kontakt telefoniczny dla kobiet: 7695025

Copyright © AA Islandia

Realizacja Dkronos.pl

Jakich działań nie podejmuje AA

  • nie rejestrują uczestników;
  • nie angażują się w badania, ani ich nie finansują;
  • nie włączają się do jakichkolwiek komisji czy agend społecznych;
  • nie śledzą ani nie kontrolują swoich uczestników;
  • nie stawiają diagnoz lekarskich i nie udzielają porad psychiatrycznych;
  • nie dają leków i nie zapewniają zwolnień lekarskich, usług pielęgniarskich, sanatoryjnych, zatrudnienia;
  • nie oferują usług religijnych;
  • nie pomagają w sprawach mieszkaniowych, życiowych, finansowych i socjalno-bytowych;
  • nie udzielają porad rodzinnych ani zawodowych;
  • nie obiecują nikomu rozwiązania problemów życiowych.
  • Anonimowi Alkoholicy pokazują jedynie, w jaki sposób uczestnicy sami nauczyli się żyć bez alkoholu. Konsekwentnie nie zabraniają też swoim uczestnikom indywidualnego i prywatnego angażowania się w powyższe przedsięwzięcia zawodowo lub społecznie.

Historia AA

  • Na świecie
  • Miejscem założenia AA były Stany Zjednoczone. Inicjatorem był makler giełdowy Bill Wilson. Drugim współzałożycielem był dr Bob Smith. Jego pierwszy dzień nieprzerwanej trzeźwości 10 czerwca 1935 roku uważa się za symboliczną datę narodzin ruchu.
  • Swoje korzenie organizacyjne ruch miał w grupach oksfordzkich. Po odłączeniu się od nich ok. 1938 roku, gdy spotykały się już trzy (jeszcze bezimienne) grupy, ich uczestnicy zdecydowali się spisać swoje doświadczenia. W 1939 roku ukazała się książka Anonimowi Alkoholicy i od jej tytułu wziął swoją nazwę cały ruch. W 1940 roku powstaje pierwsze biuro do obsługi ruchu. Publikacje artykułów w prasie i życzliwy stosunek wielu lekarzy sprawiły, że na początku lat 40. ruch zaczął się szybko rozwijać. Na jubileuszowym zjeździe w Saint Louis w 1955 roku Bill W. i pozostali weterani przekazując wszystkie sprawy związane z ruchem jemu samemu. Ważny wątek w historii ruchu była interwencja listowna szwajcarskiego psychiatry, prof. Carla Gustava Junga, który pisząc do Billa W. zaproponował mu hasło spiritus contra spiritum.
  • Pierwszy dzień nieprzerwanej trzeźwości doktora Boba
  • W ostatnich latach pojawiły się nowe, zatwierdzone przez Służby Światowe AA publikacje dotyczące historii Wspólnoty Anonimowych Alkoholików. I tak Fundacja Biuro Służby Krajowej AA w Polsce wydała książkę Przekaż dalej. Zawiera ona Kalendarium, a w nim, na stronie 435 informację: „10 czerwca: ostatni kieliszek doktora Boba”. W treści książki sytuacja ta jest opisana dokładniej. Doktor Bob pił poprzedniego dnia i 10 czerwca trząsł się tak, że żeby móc przeprowadzić operację, musiał się napić. Dostał w tym celu piwo (od Billa W.) i bliżej niezidentyfikowane środki uspokajające (psychotropowe?).
  • W Polsce
  • Pierwsze informacje do Polski dotarły ok. 1957 roku. W poznańskim czasopiśmie „Trzeźwość” młody socjolog dr Zbigniew Wierzbicki opublikował 12 tradycji. Cenzura zatrzymała 12 kroków ze względu na odwołanie się do Boga w trzech miejscach.
  • Początki ruchu też wiążą się z Poznaniem. Pod koniec lat 60. psycholog mgr Maria Grabowska zaczęła prowadzić zajęcia grupowe oparte na założeniach programu 12 kroków. Grupa ta zaczęła samodzielnie funkcjonować na jesieni 1974 roku, a później przyjęła nazwę „Eleusis”, i tę datę uznają polscy AA za swój początek.
  • Do 1980 roku powstało 5 grup. W 1982 roku, przy okazji organizowanej przez Instytut Psychoneurologiczny (dzisiejszy Instytut Psychiatrii i Neurologii) w Warszawie konferencji Klubów Abstynenckich, odbyło się pierwsze ogólnopolskie spotkanie grup AA, na którym powołano 6-osobową Tymczasową Krajową Służbę Anonimowych Alkoholików.
  • W 1984 roku w Poznaniu odbył się Pierwszy Zjazd Wspólnoty AA w Polsce. Uczestniczyli w nim przedstawiciele 34 (według innych źródeł – 38) grup AA. Wybrano wówczas pierwsze struktury służebne i nawiązano kontakt z europejskim AA. Kolejne Zjazdy AA miały miejsce w Zawierciu (1986) i we Wrocławiu (1988).
  • W 1985 roku zaczęło ukazywać się pierwsze czasopismo, które później po połączeniu się ze „Zdrojem” daje początek obecnemu dwumiesięcznikowi „Zdrój”. 14 sierpnia 1995 roku została zarejestrowana fundacja „Biuro Służby Krajowej Anonimowych Alkoholików w Polsce” i otrzymała upoważnienie do publicznego reprezentowania AA również jako osoba prawna. Fundatorami zostali psycholog mgr Maria Matuszewska z Poznania i lekarz Bohdan Woronowicz z Warszawy.

12 Tradycji AA

  • Tradycja Pierwsza
  • Nasze wspólne dobro powinno być zawsze na pierwszym miejscu; powrót do zdrowia każdego z nas zależy od jedności AA.
  • Tradycja Druga
  • Dla naszego grupowego celu istnieje tylko jedna ostateczna władza – miłujący Bóg, tak jak może On wyrażać Siebie w naszym grupowym sumieniu. Nasi liderzy są tylko zaufanymi sługami; oni nie rządzą.
  • Tradycja Trzecia
  • Jedynym warunkiem członkostwa w AA jest pragnienie zaprzestania picia.
  • Tradycja Czwarta
  • Każda grupa powinna być niezależna we wszystkich sprawach z wyjątkiem tych, które dotyczą innych grup lub AA jako całości.
  • Tradycja Piąta
  • Każda grupa ma jeden główny cel – nieść posłanie alkoholikowi, który wciąż jeszcze cierpi.
  • Tradycja Szósta
  • Grupa AA nigdy nie powinna popierać, finansować ani użyczać nazwy AA żadnym pokrewnym ośrodkom ani zewnętrznym przedsięwzięciom, ażeby problemy związane z finansami, majątkiem lub prestiżem nie odrywały nas od głównego celu.
  • Tradycja Siódma
  • Każda grupa AA powinna być całkowicie samowystarczalna i nie przyjmować dotacji z zewnątrz.
  • Tradycja Ósma
  • Wspólnota Anonimowych Alkoholików powinna na zawsze pozostać nieprofesjonalna, lecz nasze biura służb mogą zatrudniać niezbędnych pracowników.
  • Tradycja Dziewiąta
  • AA, jako takie, nie powinno nigdy stać się organizacją, ale możemy tworzyć zespoły i komisje bezpośrednio odpowiedzialne wobec tych, którym służą.
  • Tradycja Dziesiąta
  • Anonimowi Alkoholicy nie zajmują stanowiska wobec problemów spoza ich wspólnoty, ażeby imię AA nie zostało nigdy uwikłane w publiczne polemiki.
  • Tradycja Jedenasta
  • Nasze oddziaływanie na zewnątrz opiera się na przyciąganiu, a nie na reklamowaniu; musimy zawsze zachowywać osobistą anonimowość wobec prasy, radia i filmu.
  • Tradycja Dwunasta
  • Anonimowość stanowi duchową podstawę wszystkich naszych Tradycji, przypominając nam zawsze, że zasady są ważniejsze od osobowości.

12 Kroków AA

  • Krok Pierwszy
  • Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni wobec alkoholu – że nasze życie stało się niekierowalne.
  • Krok Drugi
  • Uwierzyliśmy, że Siła większa od nas samych może przywrócić nam zdrowy rozsądek. ​
  • Krok Trzeci
  • Podjęliśmy decyzję, aby powierzyć naszą wolę i nasze życie opiece Boga, tak jak Go rozumieliśmy.
  • Krok Czwarty
  • Zrobiliśmy wnikliwą i odważną osobistą inwenturę moralną.
  • Krok Piaty
  • Wyznaliśmy Bogu, sobie i drugiemu człowiekowi istotę naszych błędów.
  • Krok Szósty
  • Staliśmy się całkowicie gotowi, żeby Bóg usunął wszystkie te wady charakteru.
  • Krok Siódmy
  • Zwróciliśmy się do Niego w pokorze, aby usunął nasze braki.
  • Krok Ósmy
  • Zrobiliśmy listę wszystkich osób, które skrzywdziliśmy, i staliśmy się gotowi zadośćuczynić im wszystkim.
  • Krok Dziewiąty
  • Zadośćuczyniliśmy osobiście wszystkim, wobec których było to możliwe, z wyjątkiem tych przypadków, gdy zraniłoby to ich lub innych.
  • Krok Dziesiąty
  • Prowadziliśmy nadal osobistą inwenturę, z miejsca przyznając się do popełnianych błędów.
  • Krok Jedenasty
  • Staraliśmy się przez modlitwę i medytację poprawiać nasz świadomy kontakt z Bogiem, tak jak Go rozumieliśmy, prosząc jedynie o poznanie Jego woli wobec nas oraz o siłę do jej spełnienia.
  • Krok Dwunasty
  • Przebudzeni duchowo w rezultacie tych kroków staraliśmy się nieść to posłanie innym alkoholikom i stosować te zasady we wszystkich naszych poczynaniach.